Kan Ter ve Gözyaşı

Anneliğin en berbat  günlerini yaşıyorum. Çünkü Ege grip oldu ve cuma gecesinden itibarende hayat bana zindan oldu. Bir çocuk bu kadar aksi olabilir mi? evet olabilir. O çocuk Ege olunca olabiliyor.

Burnuna sprey sıkmak ayrı dert, sümkür dersin sümkürmez. Birde antibiyotiğe başladık bugün tam oldu. Sürekli antibiyotik içen bir çocuk değil ama her nasılsa şişeyi görünce "hayığ anne ı-ıhh" demeye başladı. Abartmıyorum sabah yarım saat iki dizimin üstünde elimde o uyduruk ilaç kaşığıyla yalvardım. İki eliyle ağzını kapatıp sürekli ağladı ve ben sakin olmak için insan üstü bir çaba sergiledim. İlaç kaşıktan döküldü dökülecek, Ege ağlamaktan öğürmeye geçti ben dersen avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum. Evdeki temaşa görülmeye değerdi. En sonunda duvara kıstırdım, bir şekilde ağlarken kaşığı tıktım ağzına ama bu daha riskli bir iş. Zira her an öğürüp kusabilir. Al başına belayı!
Akşam seansı daha trajikti. Kaçmasın diye mama sandalyesine oturttum ama bu seferde kafasını aşağı gömüp ağlamaya başladı. Babası bir yandan ben bir yandan yalvardık. Kah tehdit, kah azarlama ama yok. Sadece ellerime sarılıp yüzünü yaslayıp ağlıyor. İçim parçalanıyor ama bu zıkkımı içmesi gerek. Antibiyotik neden bu kadar boktan bir tada sahip hiç bilmiyorum. Yine yaklaşık 20 dk. sonunda bir şekilde ağzına ite kaka kaşığı sokuyorum.Birazı elime dökülüyor, birazı Egenin boğazından aşağı gidiyor, birazı illaki kaşıkta kalıyor.

Öğürtüler, tamam bitti sakın kusma yalvarmalarıyla bugünü bir şekilde atlattık ama daha kaç gün boyunca bu şurup içilecek ve ben bütün yaşam enerjimi tüketip hayattan tiksinir bir hale gelicem.
Avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum!