Migren

Bu ay bana bitmeyen migren getirdi. Uzun zamandır baş ağrısı çekmiyordum ama son bir hafta sağ olsun baş ağrılarımı geri getirdi.

Migren tamamen farklı bir durum aslında. O orada hep var ama o canavarı uyandıracak şeyler olmadıkça uslu uslu uyur. Lakin ne zaman strese girip onu kışkırtmaya başlarsam atağa geçer. Strese bağlı baş ağrısını mütamadiyen çekiyorum. Üstüne birde migren krizi eklenince tadından yenmez oluyor. Kaygı bozukluğu ve stres bana atalarımdan armağan bende bu armağana sıkı sıkı bağlıyım çok şükür!

Uzun zamandır başım ağrımıyor çünkü tatildeyim ve yaz ayları gevşek gevşek geçiyordu. Şimdi eylülle beraber okulların açılması beni acayip strese sokuyor. Okulların açılması demek, benim için hastalık demek. Ege geçen kış o kadar fazla hastalandı ki, artık sayamadım. İçtiği antibiyotiklerin sayısını bilmiyorum. Çok üzüldüğüm, yorulduğum bir kış mevsimi geçirdim. Bahar gelince bitti mi? tabi ki bitmedi. Bu seferde ilk defa alerji oldu. Kolları yüzü boynu o kadar feci oldu ki, acımadan bakamıyordum. Oda geçti ama büyüdükçe türlü türlü hastalık halleri beni çok üzüyor. Bebekken yaşamadığımız sıkıntıları, okul hayatıyla beraber yaşıyor oluşumuz bende sonbahar endişesi yaratmaya başladı. Oysa ne çok severim sonbaharı ama geçen yıldan sonra gerginlikten keyfini süremez oldum.

İşte bu ruh durumu bana ister istemez baş ağrısı olarak geri dönüyor. Arada migrene dönüyor olmadı farklı şekillerde geliyor ama bir şekilde bu baş omuzlarımın üstünde durdukça ağrımaya devam edecek gibi görünüyor.

Migren ve Güzellikleri

Bu aralar migren ataklarım hız kazandı. Neredeyse her güne baş ağrısıyla başlar oldum. Bazen topluca gelip beni zora sokuyor bazense uzunca bir mola veriyor. Bu ara bayram ziyaretine geldi gitmek bilmiyor. Dün akşam beni yine bitirdi hemde Egenin doğum günü için o kadar heveslenmişken hiç istediğim doğrultuda gitmeyen bir gece geçirdik. Bana ders olsun diyorum ama olmuyor. Çok heveslendiğim şeyler nedense hep kursağımda kalıyor. Bir şey hayal etmemem gerek anlık yaşamalıyım ve bu sayede belki  üzülmemeyi de öğrenebilirim. Belki...

Aslında amacım bunları yazmak değildi. Ben şu an çok keyifliyim.Keyifliyim çünkü migren krizlerinin bana getirdiği güzel sürprizlerde oluyor. Rüyalar gibi. Rüyalarda olmasa ne yapardım bilmem. Bu sayede asla gidemediğim yerlere gidiyor ve gerçek hayatta bir araya gelmemin  mümkün olmadığı insanlarla aynı sofrayı paylaşıyor, sohbet ediyor, gülüyor dostluk ediyorum. Atatürk başta olmak üzere bu zamana kadar çok değerli insanları rüyamda görmüş biri olarak migren ataklarının ertesi günü, güne intihara meyilli değilde pozitif enerjiyle başlamamı sağlayan bu rüyalara müteşekkirim.

Bu sabaha neşeli başlamamı sağlayan şeyse Jang Keun Suk'tu. Gülmeyin rica ederim. Atatürk'ü sürekli rahatsız edemem ki. Bu arkadaşımızın bendeki yeri pek bir ayrı. Nasıl oluyorsa aynı şey geçen sene doğum günümün gecesi olmuştu. Keun Suk'u görmeyeli 10 ay olmuş yani. Uzun bir aradan sonra bir araya gelmek çok hoştu. Sohbetine ve kendisini seyretmeye doyum olmadı. Unutmadan buraya not düşmek istedim.
Ayrıca O kıyafeti denerken beni kabinin önünde bekleyip  "Abartma hiçte kilolu değilsin " dediğin için mersi. Saçlarımı çok sevdiğini söylediğin içinde. Ho hooo :)

Bağlılık Yemini

Şiddetli migren atağıyla uyuduğum gecenin sabahı genelde çok sisli olur. Ayrıca bu sabah ağrının geçmediğini anladığım için derin bir keder çukuruna düşmüş durumdayım.
Migren öyle bir şeydir işte. Uykunuzda sizi yakalar ve sabaha süpriz ben geldim nidasıyla sizi uyandırır. An itibari ile 48 saatini doldurmuş olan migrenim acaba ne düşünceler içinde?

Birde işin rüya kısmı vardır. Bilinçaltın ne varsa sana geri kusar. Ağrı bir yandan, rüyalar diğer yandan, adamı hallaç pamuğuna döndürür. Artık ağrı kesicilik durumunu çoktan geçtiğinden ilaçta kar etmez. İlaçlar bir level önceydi ama çare etti mi? Hayır!

Migrenimle tam 24 senedir koyun koyuna yuvarlanıp gidiyoruz. Ne yaparsam yapıyım ısrarla beni bırakmaz. Tabiri caizse pek vefakardır. İnsanın gözleri yaşarıyor bu bağlılığı görünce. Babam bile gitmişken o hiç bir yere gitmiyor. Çok sevgili migrenim, seni bende çok seviyorum hiç merak etme daima birlikteyiz. Ölüm bizi ayırıncaya dek...