8 Kasım 2008 Cumartesi

Nem Galdı



Bazen kocaman bir toz bulutunun içinde yaşatıyorum kendimi. Pespembe bir bulut. Böylesi yalan bir aldanışa muhtaç oluyorum belli ki.
Fakat birden bu bulutu dağıtıveren bir şeyler oluyor. Bazen traş losyonunun tütünle karışık kendine has kokusu, bazen bir film karesi, bazen de kulağıma çalınan bir şarkı her şeyi dağıtıveriyor. Büyü bozuluyor, ben uyanıyorum ve bir bakıyorum her yer aslında çirkef bir gri.

Seni özlemediğime inandırmaya çalışıyorum kendimi. Yalan dünya işleriyle oyalanıyorum. Yinede Cem Karaca dinledim diye bir anda dağılıveriyorum işte. Birden küçülüveriyorum. İçine saklanacak bir döşek arıyorum. Yorganın altına saklanmak ve her şey düzelene kadar derin bir uykuya dalmak istiyorum. Aklıma keyifli zamanlarındaki gülüşlerin geliyor ama bu akla gelişler benim için çok akla zarar bir hal alıyor.
Cem Karaca içime kazıyor acımı tekrar tekrar ve tekrar. Daha ne kadar sürecek, hiç mi geçmeyecek?
Çaresi, susup dinliyorum kulağımda bir ezgi, aklıma düşen rakı kadehi.

“ Böyle parsel parsel bölünmüş dünya, bir dikili daştan gayrı nem galdı
Dost köyünden ayağımı kestiler, gözlerimde yaştan gayrı nem galdı

Yiğit geçinenler namert çıktılar, sonra ettiğine pişman çıktılar
Eski dostlar bize düşman çıktılar, bir gaç tane itten gayrı nem galdı…."

14 yorum:

  1. özlemlerimi biriktiriyorum ben de bu aralar, üst üste koya koya koca bir dağ haline getirdim. açtım bugün telefonu özlemlerimi en iyi anlayabilecek o adama, böyle böyle böyle dedim, her cümlenin sonuna bir özledim ekledim. Ama en çok da bir rakı kadehi eşliğindeki seni özledim dedim.

    Rakı dedin, cem karaca dedin, özlem dedin, bana da bu ruh halimi paylaşmak düştü...

    YanıtlaSil
  2. Sevgili zero,

    bu ruh halimi bloga yansıtmak istemiyorum aslında ama bazen öyle bir şey oluyor ki, her şey silik ve puslu bir perdenin altında kalıyor.
    Kendimi mahsuscuktan oyun kurmuş bir kız çocuğu gibi görüyorum. Oyun bozuluveriyor ve ben o anları sevmesemde yaşamak mecburiyetinde kalıyorum.

    Ruh halini bozma en azından telefonda bile olsa özlemini gidermek ne güzel...

    YanıtlaSil
  3. Gecen hafta seyrettigim bir filmde kaybettigi kocasinin arkasindan uzulen kadin kahraman bu aci ne zaman gececek diyordu, arkadasi da gecmeyecek sen bu aciya icinde yer acacaksin ve onunla yasamayi ogreneceksin dedi.
    Benim icimde bu aciya yer acmam ve onunla yasamayi ogrenmem icin anne olmam gerekti once... O zaman kirginligimi unutabildim daha dogrusu gormezlikten gelmeye baslayabildim, eskiden bildigim benim olan babami hafizamin gerisine ittim ve hala baba dedigim ama aslinda bana cok yabanci olan oteki adama hayatimda bir yer acabildim.
    Yorum biraktigin yazimda da dedigim gibi, yine de ne olursa olsun, kiz cocukta babanin actigi yara hic kapanmiyor, ne yazik ki...

    YanıtlaSil
  4. Sevgili Nihan,

    yazdıklarının üzerine eklenebilecek tek kelimem dahi yok.
    Bilmiyorum onu hayatımın neresine koyabilirim. Eski anılarda yaşamak daha kolay geliyor galiba...

    YanıtlaSil
  5. Canım benim ne oldu, pembe bulutları göndermişsin, kara bulutları çağırmışsın.
    AAA yapma böyle....

    YanıtlaSil
  6. Sevgili şeker pasta,

    o ruh hali senin kurabiyelerini görünce dağılmaya başladı emin ol :)

    YanıtlaSil
  7. Kara bulutlara söyle, benim pastalar ve kurabiyelerle baş edemez onlar;)

    YanıtlaSil
  8. keşke yazabilecek bir şeyler bulabilseydim..
    ama eminim beni anlayabileceksiniz..

    YanıtlaSil
  9. Emin olun çok iyi anladım. Uğramanız yeter, diğer babişe çok çok selam.

    YanıtlaSil
  10. gelip gidiyorum ama bişey söyleyemiyorum. ama ben de buralardayım bilesin..

    YanıtlaSil
  11. Sağ ol Fundacım,
    böyle can sıkıcı konular yazmamalıyım aslında kusura bakmayın...

    YanıtlaSil
  12. can sıkıcı konular da bizden . ne yazarsan yaz kabulum. ama canın sıklmasın da dileğim..

    YanıtlaSil
  13. Türkcem cok iyi olmadigi icin ben acikcasi tam anlamadim... Fakat uzulmusun heralde birseylere. Birisini kaybetmisin..? Canini sikma, hersey olacagina varir, hayat o kadar acimasiz ki nekadar tatli ve guzel olsada, ve evet hataya cok kötu seyler olabiliyor fakat her seferinde böyle yikilip uzuleceksek bence hayatin bir anlami olmaz.. mucadele ve savasagaciz ki iyi olalim, iyi oldun diye. simdi konuya tam bilmiyorum, fakat ne acisi olursa olsun zaman herseyin ilacidir. evet, isterse seneler gecse bile herzamn o aci insanin kalbimde kaliyor mezara kadar, fakat biraz olsada yine diniyor inanin can acisin... umraim u get the point :) kib, ve hayatini yasa. bu dunyada 1 sefer variz. taka care loves från sthlm!

    PS. oo temrikler ;) pembe kiyafetin icin, hihi, iyi gunlerde kullan!

    YanıtlaSil
  14. annemi kaybettiğim ilk günlerde bu acı geçmeli böyle yaşanmaz dedim. Yavaş yavaş geçer dedim. Sonra bir gün bir arkadaşımla yolda yürürken - babamı kaybedeli 17 yıl oldu , hala acısı taptaze dedi. O zaman anladım ki gerçek acıları küllendirebilecek geçirebilecek hiç bir şey yok.Sadece öyle , birlikte yaşamayı öğrenmek var. Sevgiler size

    YanıtlaSil